ناصر عبداللهی در ساعت ده و ده دقیقه دهمین روز از دهمین ماه سال  1349 در محله باغ

( مسجد بلال ) بندرعباس دیده به جهان گشود . پدرش عبدالرحمن عبداللهی کارگر بازنشسته و مادرش

مهرنگار بندری نیایی خانه دار است .  ناصر فرزند سوم خانواده بود .

از 13 سالگی به موسیقی علاقه مند شد .   فعالیت های هنری خود را از سال های نوجوانی در صدا  و

سیما و حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی استان هرمزگان آغاز کرد .

          ناصر در هجده سالگی ازدواج کرد و کار حرفه ای را به طور جدی از سال 1374 آغاز کرد . در سال

1375 همراه با همسرش به تهران آمد . محمد علی بهمنی شاعر هرمزگانی و دوست نزدیکش ، وی را به

انتشارات دارینوش معرفی کرد . بیشتر ترانه های او از سروده های محمد علی بهمنی بود .  

          از ناصر عبداللهی 5 آلبوم به یادگار مانده است :

 بوی شرجی ، عشق است ( همراه با پرویز پرستویی و محمد علی بهمنی ) ، ماندگار ، دوستت دارم و

هوای حوا .

  ناصر عبداللهی در سوم آذر ماه 1385 در بندر عباس به کما رفت و پس از گذراندن 27 روز در کما

سرانجام در 29 آذر زمانی که تنها 10 روز تا 36 سالگی اش باقی مانده بود ، شمع وجود ناصر خاموش

شد .

          دو سال گذشت اما ناصر هرگز از یادها نخواهد رفت ، نه به خاطر مرگ یا صدای زیبایش بلکه به

خاطر هنر پاک و والایی که به راستی فراموش نخواهد شد .

                                    روحش شاد و یادش گرامی

دل من یه روز به دریا زد و رفت

                                            پشت پا به رسم دنیا زد و رفت

پاشنه کفش فرار و ور کشید

                                               آستین همت و بالا زد و رفت

یه دفه بچه شد و تنگ غروب

                                         سنگ توی شیشه فردا زد و رفت

حیوونی تازگی آدم شده بود

                                             به سرش هوای حوا زد و رفت

دفتر گذشته ها رو پاره کرد

                                                  نامه فرداها رو تا زد و رفت

حیوونی تازگی آدم شده بود

                                             به سرش هوای حوا زد و رفت

دل من یه روز به دریا زد و رفت

                                           پشت پا به رسم دنیا زد و رفت ...

شرمنده از اینکه یه مدت تقریبا طولانی نبودم  که البته چند دلیل موجه و غیر موجه داشت..

اول اینکه یه مدت درگیر اون یکی وبلاگم بودم بعد هم که اوضاع این دانش آموزهای زیر دست ما یه مقدار

وقتمو بیشتر گرفت و البته یه  دلیل دیگه اینکه جاتون خالی ( ببخشید... در از جونتون ...) یه

 سر ماخوردگی گرفتم ... از اون سرماخوردگی ها ... توی سه هفته گذشته سه بار رفتم دکتر ولی هنوز

خوب خوب نشدم ...

     خلاصه قرص و کپسول و شربت و آمپول به مقدار فراوان مورد مصرف قرار گرفته و می گیرد . ان شاا...

که خوب بشیم.

عید غدیر مبارک ...

            مجددا عید غدیر رو بهتون پیشاپیش تبریک میگم و یه شعر هم برای فرج آقا امام زمان (عج)

می زارم  . امیدوارم خوشتون بیاد ...

کی می آیی ؟!

با نیامدنت ،

باران که نبارید ،

هیچ  . . .

ابرکی هم از آسمان مان نگذشت !

کی می آیی؟

نمی دانم !

چشم های بهار

بی نگاه تو می لرزد.

نگاه پنجره ها

بی چشمان تو تاریک است .

 اللهم عجل لولیک الفرج