مانده ای در پس خورشید , رخت ز یباتر از هزاران باران , نگاهت مهربان تر از

هر برف و تو در یک جمعه می آیی . خورشید از روشنایی وجودت مسحور می شود و

از خجالت رنگ شرم بر تن می کشد . تو می آیی, آن روز دگر شب جمعه نیز سفید

پوش می شود , صدایت آبشار را برای ا بد یت خاموش می کند , سپیدی بخشندگی

ات برف را رو سیاه می کند .

        تو می آیی ,ولی در کدامین جمعه ؟ در کدامین صحنه ؟

 هر صبح جمعه با هزاران شوق از ره می رسد ولی غرو بش غمگینی عاشورا را برای

 عاشقانت تکرار می کند .

        مهدی جان ! گله دارم از روزگار , گله دارم از فردای جمعه که چرا تو را همچنان

در تار و پود د نیا نگه می دارد . فردای جمعه چگو نه باز روی د نیا می خندد ؟

مهدی جان در پس جمعه ها گم شده ای و با غروب جمعه در چشمانم انتظار

شده ای . نمی دانم چرا فردا ها می آیند و چرا این فرداها به دیروز تبدیل می شو ند .

 مگر تو یگانه این سرزمین نیستی , دلم خودش را با یادت در دیروز گم می کند و با

احساسات آن را در فردا می یابد . با تو در میان امواج سکوت به شکوه می پردازد و

در میان آینده ای مبهم امید دیدار می طلبد .

          مهدی جان بیا که دیگر دلها توان نالیدن , غم ها امید شنیدن و

 درد ها امید بهبودی ندارند ولی امید دیدن تو در غرو بی غمگین در میان کلبه ای از

آرزو همچنان سو سو می زند .

                           "   اللهم عجل لولیک الفرج   "

عاشقم عاشق و جز وصل تو درمانش نیست

کیست ز ین آتش افروخته در  جانش  نیست

جز  تو  در محفل  دلسوختگان  ذکری  نیست

این حدیثی است که آغازش و پایانش نیست

راز   دل   را   نتوان   پیش   کسی  باز  نمود

جز بر دوست که خود حاضر و پنهانش نیست

با  که  گو یم که  بجز  دوســـت  نبیند  هرگز

آنکه  اند یـشه  و د یـدار   بفرما نـش  نیست

گو شه ی  چشم گشا   بر من مسکین بنگر

ناز  کن  ناز    که  این باد یه سامانش نیست

سر   خــم   باز کن   و  ساغــر   لبر یزم   ده

که  بجز  تو  سر  پیمانه   و  پیمانش   نیست

نتــوان   بست   زبانش     ز  پریشان   گو ئی

آنکه  در سینه  بجز  قلب  پر یشانش   نیست

پاره کن   دفتر  و  بشکن   قلم   و   دم   دربند

که کسی نیست که سرگشته وحیرانش نیست

       امام خمینی (قدس سره الشر یف)

آسمان  بارانی  است

همگی  می گذرند

چتر دارند  به دست

تا  نبارد  باران

بر سر  و   صورتشان

اما ...

من تنها و رها

زیر این سقف سیاه

گام  بر می دارم

بی چتر ...

و به تو , می اند یشم ...

ان شا ء الله كه عزاداري همه مورد قبول حضرت حق و آقا امام زمان (عج) قرار گرفته باشه .

لطفا تا آخر بخونيد ... لطفا ...

اول از همه كساني كه تو دو , سه آ پ اخير نتونستم خبر شون كنم عذر خواهي

 مي كنم و ان شا ء الله كه اين بنده ي حقير  رو ببخشيد.

مسئله بعد فونت استفاده شده در آخرين آپم بود (كه يك فونت نستعليق زيبا بود )كه البته الان درست شده و يه فونت ديگه رو جايگزين كردم, ولي اون موقع به دليل عدم ساپورت و حمايت بلاگفا از فونتي كه من استفاده كرده بودم , مورد رنجش دوستان شده بود .

در مورد اول كه نتونستم در مورد به روز شدن به همه خبر بدم چند نكته است كه اگه بشنويد ان شا ء الله منو مي بخشيد:

         1_ در اين چند آپ, وقتم بسيار كم بود و تنها براي نوشتن مطالب وقت داشتم.  

         2_ وبلاگ بعضي از دو ستان باز نمي شد كه نمي دونم مشكل از بلاگفا بود يا از وبلاگ دوستان و البته وبلاگ بعضي از دوستان باز مي شد ولي قسمت نظرات       باز نمي شد .

         3_ با فرا رسيدن ايام امتحانات تقريبا عمدا به بعضي از دوستان خبر ندادم كه    وقتي كه براي ديدن وبلاگ من مي خوان بذارن , براي درس خوندن صرف كنن .

         4_ چون سيستم خونگي من چندين ماهه كه دچار اشكاله و مودمش سوخته , مجبورم برم كافي نت و به دليل برودت هوا بعضي موقع ها يا كافي نت تعطيل بوديا من به دليل سرما خوردگي و كسالت نتونستم برم كافي نت .   

         و ....

كه البته شايد هيچ كدوم از اين دلايل موجب نشه شما دوستان عزيز منو ببخشيد و فكر كنيد فراموشتون كرده بودم , ولي از هموتون مي خوام منو ببخشيد , چون بخشش از بزرگان است و شما همه بزرگواريد .

اما يه پيشنهاد داشتم تا در صورتي كه من يا هر كس از دوستان نتونست به روز شدن وبلاگشو خبر بده خودتون با خبر بشيد و اون استفاده ازبخش جديد قسمت مديريت وبلاگ يعني " وبلاگ دوستان " , كه بسيار مفيده و پيشنهاد دوم گذاشتن پست الكترونيك هنگام گذاشتن نظر كه براي خبر دادن وقت كمتري مي گيره .

و در آخر يه جمله از " جبران خليل جبران " كه شايد بخاطر اون راحت تر منو ببخشيد :

    " اگر دوستت را در تمامي شرايط درك نكني , او را هرگز درك نخواهي كرد ."

مخلص شما مجيد.