تو همانی , همان تک سوار رویاها , همان که به هنگام بچگی , وقتی فقر و نداری و غمی به وسعت همه بی عدالتی ها , به خانه ما هجوم می آ ورد , مادر از تو حرف می زد ,

 می گفت : " فرشته واقعی عدالت تویی "

 می گفت : " همه قدرت ها در برابر قدرت تو سر  خم می کنند "

 می گفت : " وقتی شمشیر ظلم ستیز تو در عرش می درخشد , رعشه بر تن هیولای ظلم می افتد "

می گفت : " غصه نخور او یک روز می آید , یک روز جمعه , وقتی همه قلب ها از بی عدالتی و ظلم پوسیده اند , او می آید و به قلب ها

شادی می دهد وقـتی همه نرگس ها در زیر چکمه های نامردی له شده اند, او می آید و در رگ های نرگس ها دوباره زندگی جاری می شود .

زوزه کفتارهای لاشه خوار با شیهه اسب او خفه می شود . در یک آدینه مردی از جنس روشنی و آب از پشت ابر ها قـد م بر خاک

زمین می گذارد تا زمین تاریک از او نور گیرد . "

    و این گونه از بچگی تو را شناختم . هر جمعه من نیز چون میلیون ها منتظر , چشم به جاده های آسمان می دوزم . دست ها بالا می روند .

چشم ها لبریز از اشک می شوند و لب ها می خوانند :

 " اللهم کن لولیک الحجه بن الحسن ... " و می دانم یک آدینه

عطر نرگس, زمین و آسمان را پر خواهد کرد .

از افلاطون پرسیدند : که در دنیا چگونه زندگی کردی ؟

گفت: به اضطرار آمدم و متحیر زیستم , و اینک به اکراه از آن بیرون می روم و اینقدر معلوم شد که هیچ معلومم نشد!!!

در کلاس روزگار

درسهای گونه گونه هست

درس دست یافتن به آب و نان

درس زیستن کنار این و آن

درس مهر

درس قهر

درس آشنا شدن

درس با سرشک غم ز هم جدا شدن

در کنار این معلمان و درسها

در کنار نمره های صفر و نمره های بیست

یک معلم بزرگ نیز

در تمام لحظه ها , تمام عمر

در کلاس هست و در کلاس نیست

نام اوست : مرگ

و آنچه را که درس می دهد

زندگی است .

فریدون مشیری

 مها تما گاندی می گوید : هفت چیز انسان را از پا در می آورد و هلاک می سازد :

1- سیاست بدون شرف

2- لذت  بدون وجدان

3- پول    بدون   کار

4- شناخت بدون ارزشها

5- تجارت بدون اخلاق

6- دانش بدون انسانیت

7- عبادت بدون فداکاری